– inicjatywa której inicjatorami są Lolek (Krzysztof Lach) i Wiktor Skok. Od 1989 roku zorganizowali kilkadziesiąt niezależnych koncertów, projekcji integrujących lokalną społeczność punk i hardcore. WUNDER WAVE wystartował jako projekt stuprocentowo D.I.Y. - punks for punks. Od początku nastawiony na budowanie i transformację sceny, inspirujący nowe postawy i style autonomicznego działania. Operował w warunkach ograniczonej tolerancji społecznej, przy niedostatku środków, braku stałego lokalu. Przetrwał jako platforma wymiany i spotkań wielu poglądów i estetyk. Odbiorcami i wychowankami WUNDER WAVE było kilka pokoleń łódzkiego undergroundu, jego aktywność przyciągała do Łodzi szeroką publiczność z innych ośrodków. Przez ponad 20 lat, w ramach cyklu, nasze miasto odwiedziły dziesiątki zespołów z całej Europy i Ameryki stwarzając bezprecedensowa jakość w kontekście tutejszej pustyni kulturalnej.
P.S.
dokumentację WUNDER WAVE należy uczynić pełniejszą. Poszukujemy wszystkich materiałów, których tutaj zabrakło. Jeżeli dysponujesz zdjęciami, skanami, negatywami – daj znać: wiktor@wunderwave.pl, krzysztof@wunderwave.pl
23.10.2011
 |
WUNDER WAVE 77 |
wystąpią:
AGNOSTIC FRONT
legenda hardcore punk z Nowego Jorku (U.S.A.). Przed trzema dekadami ten zespół zdefiniował to co nazywamy nowojorską szkołą hardcore.
Grupa będzie promować swój najnowszy album "My Life My Way" wydany w 2011 roku. Więcej...
http://www.myspace.com/agnosticfront
DEATH BY STEREO
hardcore metal punk z Fullerton - Kalifornia (U.S.A.)
Grupa ma na swym koncie 5 albumów studyjnych i kilkaset koncertów
zagranych u boku: Sick Of It All, A.F.I., Rise Against, Slipknot. Więcej...
http://www.myspace.com/deathbystereo
NAYSAYER
old school hardcore z Richmond, Virginia (U.S.A.)
http://www.myspace.com/naysayerichmond
AGNOSTIC FRONT
Grupa została założona w 1982 roku w Nowym Jorku pierwotnie pod nazwą Zoo Crew przez Vinniego Stigmę (gitara) i wokalistę Johna Watsona, który w zespole był zaledwie kilka miesięcy i został zastąpiony przez kubańskiego emigranta Rogera Mireta. Do oryginalnego składu w 1982 roku dołączyli Ray Barbieri (perkusja) i Adam Moochie (bas) a zespół przyjął ostatecznie nazwę AGNOSTIC FRONT. Ich debiutancka EP-ka United Blood ujrzała światło dzienne w 1983 roku. Płytą, która wyniosła Agnostic Front na front amerykańskiej sceny hardcore skupionej wokół słynnego CBGB's była Victim In Pain (1984). Za bębnami zasiadł wtedy Dave Jones zastępując Barbieriego. AF dali sporo koncertów m.in. z takimi grupami jak The Cro-Mags i Murphy's Law. Wydany w 1986 roku album Cause For Alarm był produkcją, którą trudno było ukończyć ze względu na stałe zmiany składu i problemy osobiste. Wydany w Combat Records „Cause For Alarm” zawierał elementy thrashmetalowe kreując nowy gatunek nazwany crossover. Z nowym składem w 1987 roku Agnostic Front nagrali kolejny album Liberty And Justice. Scena hardcore przeżywała wtedy drobny kryzys, dlatego na płycie usłyszeć można punkowe dźwięki z wkrętami thrashowymi i metalowymi gitarowymi solówkami. Niedługo później Miret został aresztowany za posiadanie i zażywanie narkotyków. W więzieniu pisał nowe kawałki podczas gdy Stigma z resztą zespołu odbył pierwszy koncertowy tour po Europie. Texty napisane przez Mireta zasiliły płytę „One Voice” (1992), przy nagrywaniu której udział wzięli członkowie kapel Madball i Sick of It All. Ostatni koncert przed pierwszym 4 letnim zawieszeniem działalności grupy miał miejsce w CBGB's w 1993 roku i nazywał się „Last Warning”. Został potem wydany razem z pierwszą, odświeżoną EP-ką „United Blood”. Vinnie Stigma stwierdził, że nie podoba się jemu „Last Warning” i że nie cierpi tego albumu. W 1997 roku muzycy Agnostic Front za sprawą Stigmy i Mireta wrócili do grania. Podpisali kontrakt z Epitaph Records (wytwórnia gitarzysty Bad Religion Bretta Gurewitza). Za bębnami zasiadł Jim Colletti, a Rob Kabula grał na gitarze basowej. W tym składzie nagrali album Someting's Gotta Give z utworem "Gotta Go", który stał się dla wielu hymnem. W Wielkiej Brytanii płyta wyszła pod tytułem "Today, Tomorrow, Forever". W 1999 roku ukazała się kolejna płyta „Riot, Riot, Upstart” a w 2001 roku na rynek trafił trzeci i ostatni album nagrany dla Epitaph pod tytułem:. „ Dead Yuppies”. W 2002 roku Miret rozpoczął pracę nad solowym projektem "Roger Miret And The Disasters" skierowanym do fanów melodyjnego street punk rocka i rock’n’rolla. Pod tym szyldem dotychczas wydał cztery płyty. Z kolei w Agnostic Front nastąpiły zmiany personalne: najpierw odszedł basista Rob Kabula a następnie perkusista Jim Colletti.. Ich miejsce zajęli basista Mike Gallo i jego brat Steve. Zespół powrócił też do cięższego grania spod znaku crossover i trash, którego zapowiedzią był studyjny album „Another Voice” z 2006 roku wydany dla nowej wytwórni Nuclear Blast. W sesji nagraniowej zespół wspomógł gitarzysta Matt Henderson, który wcześniej grał na płycie „One Voice” a potem udzielał się w Madball. Niestety nie mógł on koncertować z zespołem dlatego drugim gitarzystą został Joseph James.
Rok później pojawił się podwójny album Live In CBGB's na CD i DVD zarejestrowany 14 kamerami koncert w stylu "powrotu do korzeni". Grupa wydając ten koncert starała się uratować podupadające CBGB's Dziesiątym studyjnym albumem AGNOSTIC FRONT był wydany w 2007 roku „Warriors”. Płytę promował videoclip do utworu „For My Family”. Po europejskiej trasie promującej tej album odchodzi perkusista Steve Gallo a jego miejsce zajmuje Pokey Mo. Dyskografię Agnostic Front zamyka wydany w 2011 roku album
„My Life My Way”. Na tym krążku można znaleźć zarówno utwory punkowe odwołujące się do wczesnych dokonań grupy („My Life My Way” , „That’s Life”) jak i do późniejszych bardziej hardcore’owych dokonań: („City Street”, „More Than A Memory”). Na płycię znalazła się też jedna kompozycja „A Mi Manera” zaśpiewana wraz z Freddy Cricienem (który jest także producentem tej płyty) po hiszpańsku. Za brzmienie tej płyty odpowiedzialny jest Erik Rutan, który wcześniej pracował z Cannibal Corpse i Madball.
United Blood (EP) 1983
Victim in Pain 1984
Cause For Alarm 1986
Liberty And Justice For... 1987
Live at CBGB 1989
One Voice 1992
Last Warning 1993
Raw Unleashed 1995
Something's Gotta Give 1998
Riot! Riot! Upstart 1999
Dead Yuppies 2001
Working Class Heroes 2002
Another Voice 2004
Warriors 2007
My Life My Way 2011
DEATH BY STEREO
Death By Stereo tworzą muzykę zacierającą granice pomiędzy punk rockiem, hardcorem i metalem, łącząc metalowe riffy, rockowe solówki a’la Slash z melodyjnym californijskim hardcore-punkiem, tworząc oryginalne i niepowtarzalne brzmienie.
Koncertowali z takimi kapelami jak: Sick Of It All, Ignite, Boys Sets Fire, Good Riddance, AFI, Rise Against, Slipnot czy Thursday. Występowali na amerykańskim Warped Tour oraz na Presistance Tour w Europie. Ich koncerty to dynamit energii a wokalista Efrem niejednokrotnie sieje popłoch na „danceflorze”.
Na swoim koncie mają m.in. 5 studyjnych albumów, z których 3 wydane były przez EPITAPH Records należący do Bretta Gurewitza z Bad Religion. Ostatni album DEATH BY STEREO zatytuowany „Death Is My Only Friend” wydany został w Serjical Strike – wytwórni należącej do wokalisty System Of A Down - Serj Tankiana (dystrybucja w Europie poprzez I Scream Records) wyprodukowany został przez samego Jasona Freesa.